Logopeda

lopgopeda

W naszej szkole i przedszkolu terapią logopedyczną zajmuje się Adriana Spandel.

Godziny pracy logopedy są dostosowane do planu lekcji uczniów.

Logopeda przeprowadza przesiewowe badania, które służą wykryciu zaburzeń rozwoju mowy i komunikacji.

Zakres działań logopedy obejmuje:

przesiewowe badanie logopedyczne;
przygotowanie programu terapii;
prowadzenie terapii indywidualnej;
indywidualne konsultacje z wychowawcami, rodzicami, udzielanie porad;
przygotowanie pomocy logopedycznych;
informowanie o konieczności odbycia konsultacji z innymi specjalistami, np. laryngolog, ortodonta, foniatra, neurolog, psycholog.

Program zajęć indywidualnych obejmuje:

ćwiczenia usprawniające narządy i funkcję w obrębie aparatu artykulacyjnego;
naukę prawidłowej wymowy zaburzonych głosek w izolacji;
utrwalanie zaburzonych głosek;
ćwiczenia w różnicowaniu głosek opozycyjnych;
ćwiczenia słownikowe.

W terapii logopedycznej niezwykle ważna jest rola Rodziców. Wsparcie dziecka oraz dostarczanie prawidłowych wzorców wymowy pomaga w osiągania zamierzonych efektów. Istotne jest również pilnowanie systematycznego uczestnictwa w zajęciach oraz prowadzenia zeszytu, jak również zapewnienie opieki innych specjalistów, jeżeli jest to konieczne.

Bardzo ważna jest systematyczna praca z dzieckiem w domu (ok. 10-15 min. codziennie).

ROZWÓJ MOWY DZIECKA

Rozwój mowy dziecka nie przebiega w jednakowy sposób. U jednych przebiega on szybciej, a u innych wolniej. Można go podzielić na cztery okresy:

okres melodii (trwa od urodzenia do 1 roku życia), w tym czasie dziecko poznaje przedmioty i zaczyna kojarzyć nazwę z przedmiotem, poprawnie wymawia samogłoski: a, e, i oraz spółgłoski: m, b, n, d, t. Już kilka tygodni po narodzinach pojawiają się u dziecka pierwsze dźwięki ,,eheh"i ,,uhuh''. Oficjalnie nazywa się to wokalizacją. Następnie w wieku około 2 miesięcy niemowlęta zaczynają gruchać. Wydają one przy tym wszystkie dźwięki, jakie tylko człowiek może wydać, nawet te, które nie występują w języku macierzystym. Oznacza to, że nie mogły się nauczyć tych dźwięków przez imitację i że musza one istnieć w dziecku. Także dzieci głuche początkowo gruchają i gaworzą. Jednakże u dzieci, które siebie samych lub tez rodziców nie słyszą, gaworzenie to po około trzech miesiącach znika. Pomiędzy 7 a 10 miesiącem życia dźwięki, które nie należą do mowy ojczystej stopniowo zanikają, a dzieci zaczynają gaworzyć używając wyłącznie dźwięków, które słyszą w swym otoczeniu (poprzez naśladownictwo). Dzieci imitują nie tylko dźwięki , ale także intonację i melodię głosu matki. W pierwszym roku życia można usłyszeć, jak dziecko opowiada długie historie pełne niezrozumiałych słów, ale stosując intonację ludzi dorosłych.
okres wyrazu (trwa od 1 do 2 roku życia), w tym okresie dziecko używa już prawie wszystkich samogłosek - z wyjątkiem nosowych, oraz spółgłoski ;p, pi,b, m, t, d, n, k, j, ś, ź, ć, dź, ch; zna około 300 słów, wypowiedzi są głownie jednowyrazowe, które oznaczają przedmiot, czynność oraz stosunek dziecka do przedmiotu lub czynności);
okres zdania (w tym okresie -1,5-2-3 rok życia) dziecko wypowiada już poprawnie wszystkie samogłoski oraz spółgłoski: p, b, m, pi, bi, mi, f, w, fi, wi, k, g, ch, t, d, n, l; pojawiają się pierwsze zdania, początkowo złożone z 3 słów, później złożone z 4-5 słów;
okres mowy swoistej (przypada między 3 a 7 rokiem życia), dziecko trzyletnie porozumiewa się prostymi zdaniami, wymawia wszystkie samogłoski i spółgłoski: p, pi, bi, m, mi, n, ni, f, fi, w, wi, t, d, n, l, li, ś, ź,ć, dź, j, k, ki, g, gi, ch; dziecko czteroletnie wymawia: s, z, c, dz; dziecko pięcio-, sześcioletnie wymawia: sz, cz, ż, dż, r; dziecko siedmioletnie ma utrwaloną poprawną wymowę wszystkich głosek oraz opanowaną technikę mówienia, poprawną pod względem artykulacyjnym, gramatycznym i składniowym.